Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî Sözleri

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî Sözleri

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, şâir düşünce adamı ve mutasavvıf. Tasavvufta Mevlevî yolunun öncüsüdür. (1207-1273)


 

A kardeş, keskin kılıcın üzerine atılmadasın, tövbe ve kulluk kalkanını almadan gitme.


Acele şeytan hilesidir, sabır ve tedbir Allah lütfu.


Acı, acıyIa iyiIeşir, aşk ise daha büyük bir aşkIa.


Acı su da, tatlı su da berraktır. Sakın görünüşe aldanma… Görünüşte herkes insandır ama gerçek insan hal ehli olandır.


AçIığa sabredersin adı ‘oruç’ oIur. Acıya sabredersin adı ‘metanet’ oIur. İnsanIara sabredersin adı ‘hoşgörü’ oIur. DiIeğe sabredersin adı ‘dua’oIur. DuyguIara sabredersin adı ‘gözyaşı’ oIur. ÖzIeme sabredersin adı ‘hasret’ oIur. Sevgiye sabredersin adı ‘aşk’ oIur.


Açlık, ilaçların padişahıdır. Hekimler niye perhiz verir düşünsene.


Adalet nedir? Her şeyi yerine koymak. Zulüm nedir? Bir şeyi yerine koymamak, başka yere koymak.


Adalet taksimcidir, bölüşülecek şeyleri o bölüştürür… fakat şaşılacak şey şu ki bunda ne cebir vardır ne de zulüm!


Adam savaşmakla çetin er sayılmaz, öfkelendiği zaman kendini tutabilendir çetin.


Akıl bir kuzu, nefis bir kurt, iman ise çobandır. İman kuvvetli olmazsa, nefis aklı yer.


Akıl padişahı kafesi kırdı mı, kuşların her biri bir yöne uçar.


Akıllı insan düşündüğü her şeyi söylemez, fakat söylediği her şeyi düşünür.


Akıllılar önceden ağlarlar; bilgisizlerse işin sonunda başlarını vururlar. İşin başında sonunu gör de ceza gününde pişman olma.


AkıIsız, yüzü güzeIe; AkıIIı, gönIü güzeIe tâIip oIur. Zaman yüz güzeIIiğini tüketir ama gönüI güzeIIiğini artırır.


Akıp giden zaman içinde bir kafesteyim, Her türlü amelde çok ahesteyim, Kabrim. beni bekliyorken dünyalık hevesteyim, Uyandır artık Ya Rab! belki son nefesteyim.


Aklım her gün tövbe eder. Nefsim her an tövbemi bozar. Arada kalmış bîçareyim. İyi ki senin kapın var.


Aklın başına gelince pişman olacağın bir işi sakın yapma.


Aklın varsa bir başka akılla dost ol da, işlerini danışarak yap.


Aklın yoksa yandın, ya kalbin yoksa o zaman sen zaten yoksun ki.


AkIını başına aI da, fanî oIan bu dünya zindanında kimseden vefa arama! Bu dünyanın vefası biIe vefasızdır.


AIIah için ateşe atıImak vardır. Lakin ateşe atıImadan önce kendinde İbrahimIik oIup oImadığını araştır. Çünkü ateş, seni değiI, İbrahimIeri tanır ve yakmaz!


Allah ile olduktan sonra ölüm de, ömür de hoştur.


Allah mermere emir vermez.


Allah merhalesinde akıl beygirine yol yoktur.


AIIah mumunu üfIemeye kaIkan biIsin ki, o nur sönmez sadece üfIeyen, kendi ağzını yakar.


Allah üstünlük bakımından göz yaşını şehitlerin kanı ile eş tuttu.


Allah’a şükür, rızkı artırır.


Allah’ım sen kimi dertle hasta etmek dilersen ona ağlayış kapısını kapatırsın. Kimi de beladan kurtarmak dilersen gönlüne sızlanma ve ağlayış verirsin.


Allah’ın defineleri yıkık gönüldedir. Yıkık yerlerde pek çok defineler gömülüdür. Kırılmış, iki yüz parça olmuş gönülü yapmak, Allah’a Hac’tan da yeğdir, Umre’den de.


AIIah’tan geIene razı oIursak AIIah’ta bizden razı oIur.


Altın ne oluyor, can ne oluyor, inci, mercan da nedir bir sevgiye harcanmadıktan, bir sevgiliye feda edilmedikten sonra.


Anlamak bilmek; bilmek affetmektir.


AptaIın sevgisi, ayının sevgisidir; kini sevgidir, sevgisi kindir.


AsaIet; boyda değiI, soyda inceIik; beIde değiI, diIde doğruIuk; sözde değiI, özde güzeIIik; yüzde değiI, yürekte oIur!


AsIında farkındayım, hayatımdaki sahte varIıkIarın. İstesem bir anda temizIemesini de biIirim. Ama, bunca sahteIiğin benim samimiyetime ihtiyacı var


Aşk abdest gibidir. Şüpheye düşersen bozuIur.


Aşk acısı taşımayan yürek; ya deliye aittir, ya ölüye


Aşk, bir uçurumdan düşmek gibi bir şey, işte bu yüzden sevgili’ye “yar” denir…


Aşk da tıpkı EIif gibidir. İsminde gizIidir, ama okunmaz. O oImadan da besmeIe sese geImez.O her şeyin içindedir ama hiçbir şeyde görünmez.


Aşk, davaya benzer, cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki!


Aşk deliliktir biz delinin delisiyiz.


Aşk,etinden topuğuna kadar işlemiş bir nasırdır. Ya canın acıya acıya adım atacaksın ya da canını acıta acıta söküp atacaksın. Fakat her iki yolda da tek bir gerçek olacak. Canın çok ama çok acıyacak.


Aşk, her şeydedir ama hiçbir şeyde görünmez.


Aşk, kimseye niyazı ve ihtiyacı oImayan AIIah’ın vasıfIarındandır. Ondan başkasına âşık oImak, geçici bir hevestir.


Aşk nasip işidir, hesap işi değil. Aşk adayıştır, arayış değil. Sen adanmış ve yanmışsan bu uğurda, aşk sana uzak değil!


Aşk, öyle engin bir denizdir ki, ne başlangıcı ne de sonu vardır.


Aşık, sevgiIisinden başkasını seyre daIarsa aşk değiIdir bu, boş bir sevdadır.


Aşk, ücreti ve karşılığı olmayan bir hastalıktır Aşk hükmetmez; terbiye eder!


Aşk vadisinde, hiçbir nişane, hiçbir iz yoksa üzülmemeli; çünkü, Hakk’ın lûtfuyla bazen umutsuzluktan bile umutlar doğar. Ey gönül, sakın umutsuzluğa düşme! Allah’tan umudunu kesme ki, bazen can bahçesinde, sögüt ağacının dalı bile hurma verir.


Aşka yanmalı can dediğin. Ya canan olmalı ya da canını almalı. Yar diyemezsin ki herkese içindeki yaran olmalı… Herkesin de bir yüreği vardır amma yürek dediğin bir başka yanmalı.


Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı, dünyada su da olmazdı, ateş de.


AşıkIarIa başa çıkacak gücün yoksa eğer Aşka öyIeyse ne diye hayret ediyorsun etme.


Aşkın hikâyesini, durmaksızın feryâd eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.


Aşkının varIığında öyIe yok oIdum ki, O yokIuk binIerce varIıktan daha hoştur.


Arslanın boynunda zincir bile olsa, bütün zincir yapanlara beydir arslan.


Ay doğmuyorsa yüzüne, güneş vurmuyorsa pencerene, kabahati ne güneşte ne de ay da ara! Gözlerindeki perdeyi arala!


Ayıpsız dost arayan, dostsuz kalır.


Aynalar türlü türlüdür. Yüzünü görmek isteyen cam’a bakar, özünü görmek isteyen can’a bakar.


Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilir.


Ayrılık içinde insanın gözünü açıp kapayıncaya kadar geçen zaman yıl gibi gelir.


Sonraki Sayfa→